Eksperymenty
Punktacja priorytetów PXL
Potencjał, ekspozycja i nakład pracy, każde ocenione od jednego do pięciu i złożone w jedną liczbę, według której sortuje się backlog.
PXL to model priorytetyzacji pomysłów na testy. Potencjał pyta, jak mocno zmiana mogłaby wpłynąć na metrykę. Ekspozycja pyta, ile osób by ją zobaczyło. Nakład pracy pyta, ile kosztuje zbudowanie. Każde oceniane jest od jednego do pięciu.
Trzy oceny składają się na jedną wagę od zera do dziesięciu, według której sortuje się lista testów. Dopiero jedna liczba pozwala uporządkować backlog; trzy liczby to już dyskusja.
Punktacja jest celowo zgrubna. Pięciopunktowa skala na trzech wymiarach jest wystarczająco szybka, żeby pomysły naprawdę zostały ocenione, i wystarczająco precyzyjna, żeby oddzielić oczywistą robotę od reszty, czyli dokładnie tyle, ile potrzeba od priorytetyzacji.
Szkic z najwyższą wagą wypływa na ekran główny jako to, co warto podjąć, kiedy nic nie jest zepsute i nic nie czeka na decyzję.