Wykrywanie kolizji

Współbieżność nic tu nie kosztuje w wielkości próby, więc platforma nie ogranicza, ile testów działa naraz. Zamiast tego sprawdza wąski zbiór sposobów, w jakie dwa testy mogą sobie naprawdę zaszkodzić, i zgłasza dokładnie trzy rzeczy.

Kolizja selektora znaczy, że dwa warianty zmieniają ten sam element, tworząc kombinację strony, której nikt nie zbudował ani nie przejrzał. Kolizja przekierowania znaczy, że ruch wchodzi do publiczności innego testu albo z niej wychodzi, łamiąc niezależność, na której opierają się oba odczyty. Obie blokują. Wspólny cel jest zgłaszany jako ostrzeżenie, a nie blokada: efekty mogą nie być addytywne, więc żaden z wyników nie ma gwarancji, że powtórzy się osobno.

Rozłączność jest sprawdzana przed tym wszystkim. Jeśli żaden odwiedzający nie mógłby znaleźć się w obu testach naraz, bo są kierowane na różne urządzenia albo dowodliwie różne adresy, nic dalej nie jest osiągalne i para jest bezpieczna, czegokolwiek dotyka.

Jedno uczciwe ograniczenie, dokładnie sformułowane w produkcie, a nie pominięte milczeniem: dopasowanie selektora jest dokładne po znormalizowaniu białych znaków, co czyni je wykrywaczem prawdopodobnych kolizji, a nie dowodem bezpieczeństwa. Dwa różne selektory mogą wskazywać ten sam element i się nie dopasują. Trafienie jest mocnym dowodem; brak trafienia nie jest dowodem braku, i nic w konsoli nie nazywa pary bezpieczną.