Drie experimenttypes, één visuele editor

Eén scripttag in de head is de hele installatie, en het is de enige wijziging aan uw site. Vanaf daar bouwt u een variant door op elementen van uw live pagina's te wijzen, dus het eerste experiment wordt begrensd door hoe lang u erover doet om te besluiten wat u wilt testen en niet door iets wat ingekocht, gebouwd of ingepland moet worden. Er gaat niets per ongeluk live terwijl u het leert kennen: een nieuw experiment is een concept totdat u het start.

Elke website krijgt een eigen gecompileerd bestand met zijn experimenten erin gebakken, dus de runtime weet bij het laden al wat er moet draaien en niets wacht op een aanroep naar ons voordat de pagina rendert. De pagina wordt heel kort tegengehouden terwijl de wijzigingen worden toegepast, en dat is wat voorkomt dat bezoekers het origineel zien overspringen naar de test, en hij wordt vanuit vier onafhankelijke codepaden weer getoond, zodat een storing de ongewijzigde pagina laat zien in plaats van een lege. De tracking laadt als laatste, nadat de pagina zichtbaar is, zodat meten het renderen nooit vertraagt.

Tekst, opmaak, indeling en positie bewerkt u door te wijzen, en structurele wijzigingen worden gedekt door vijf HTML-plaatsingen ten opzichte van een element dat u selecteert. Daarna houdt het eerlijk op in plaats van slecht: alles wat het paneel niet kan uitdrukken schrijft u als eigen CSS of JavaScript op de variant, wat betekent dat een test nooit op het gereedschap strandt. De echte grens is een wijziging die plaatsvindt voordat de pagina bestaat: rangschikking, prijslogica, een aanbevelingsmodel. Dat zijn serverside experimenten, en daar heeft u uw ontwikkelaars voor nodig.

Zoveel als u ideeën heeft, en dit is het antwoord dat het waard is om te vergelijken met wat u vandaag gebruikt. Elk experiment randomiseert onafhankelijk, dus een in aanmerking komende bezoeker gaat elk experiment in waarvoor hij kwalificeert en elk experiment meet tegen het volledige in aanmerking komende publiek. Gelijktijdigheid deelt uw steekproef hier niet op, en daarom controleert het platform of twee tests elkaar zouden storen in plaats van te rantsoeneren hoeveel er mogen draaien. Tempo is meestal het verschil tussen een programma dat zichzelf terugverdient en een programma dat dat niet doet.

Winnaars die u heeft hardgecodeerd staan al in uw eigen codebase en blijven ongemoeid, en daar is de implementatiewachtrij voor: die somt elke winnaar op die nog door ons wordt geleverd en blijft hem markeren totdat uw ontwikkelaars ruimte hebben. Winnaars die het platform nog levert stoppen wanneer het stopt, net zoals elke variant stopt. De experimenten, de hypotheses en de vastgelegde geschiedenis blijven in het account en niet in gereedschap van ons.